Nu word je geboren. Nu sterf je. Nu leef je.

‘Je wordt geboren en je sterft en daartussenin leef je.' Het lijken eenvoudige woorden, maar het is zo waar en noodzakelijk om het je te herinneren: Het leven is vluchtig, een golf op de zee, een oog dat knippert, een overvliegende vogel, een Senegalees die een kilo limoenen koopt. Het komt en het gaat en zolang het er is, lijkt het alles wat er is. Zolang het duurt is het de hoofdact, de enige werkelijkheid. Maar het duurt maar zo kort. 

Read More
De hardheid in mijn hart (terug naar Afrika, deel 4)

Ik voelde de koude en hardheid in mijn hart en was verbaasd dat ik dit al die jaren met me mee had gedragen. De dood bracht me in aanraking met verwaarloosde en vergeten delen van mezelf. Alsof ik in een breiwerk allemaal steken ontdekte die ik onderweg had laten vallen, en nu de kans kreeg om het weefsel te herstellen. Nooit geweten dat rouwen zo ver gaat.

Read More
Ultieme (zelf?) afwijzing

Ze ging op haar stoel zitten en vroeg of ik binnenkort nog iets spannends of belangrijks had. Er was haar dus iets daarvan bijgebleven. 'Ja, zaterdag verschijnt de nieuwe editie van Vrije Geboorte', zei ik. 'Oh, ben je daar nog steeds mee bezig? Vind je dat nog wel inspirerend, na zoveel tijd?', vroeg ze. Een vraag die ze me altijd stelt als het over Vrije Geboorte gaat. Ik denk dat ik hem wel veertig keer heb beantwoord. Misschien vaker.

Read More