Zes ontevreden gezichtjes en een blog

Ik lig in bed. Ik ruik de geur van gefruite uien. Volgens mij wordt er lekker gekookt beneden. Vijf dagen geleden werd ik ziek, gewoon griep, maar het houdt wat langer aan dan ik hoopte. De eerste dag dat ik ziek was, was ik jarig. Ik werd 41. 

Natuurlijk vraag ik me af of ik ziek werd omdat ik 41 werd. De ouderdom naderend. Geconfronteerd met de eindigheid van jeugdigheid. De eindigheid van het leven, die shit.

zonder voorwaarde.png

En ik duid het ook als het schoonmaken-voorafgaand-aan-de-nieuwe-start-in-real-life-reality-nu- de-wittebroodsweken-voorbij-zijn (ik ben twee maanden geleden getrouwd) (en heb de wittebroodsweken beleefd zoals ze bedoeld zijn, wow...).

Verder duid ik het als een gedwongen pas op de plaats nu de zomervakantie voorbij is en ik weer in stressgedachten over planningen, school, opvoeding etc. dreig te schieten.

Ik duid erop los en verlies mezelf bij vlagen in zelfhaat, want ik baal van mezelf omdat ik deze dagen dingen af moet zeggen en niet kan schrijven en dus mensen teleurstel en geen geld verdien. En omdat ik door mijn ziekte mijn 8 à 9-koppige gezin (mijn oudste zoon is er niet altijd want woont op kamers) belast. Alles komt nu op op de schouders van Egbert Jan terecht.

Ondertussen komt er uit de keuken een heerlijke geur naar boven. Dit is de vijfde dag dat Egbert Jan kookt. Naarmate ik langer ziek bleef, ging hij steeds meer recepten opzoeken. Hij maakt nu tapas: Iets met aardappels, iets met sardientjes en nog meer.

Mijn man neemt me niets kwalijk en laat me mijn griep-roes uitslapen. Ik ben verbaasd en heb de neiging uit te leggen hoe slecht ik me voel, zodat hij me ten minste gelooft. Maar deze relatie is anders dan ik gewend ben. Ik ben gewoon ziek. Ik voel me beroerd, verder niks. Er is geen diepere verklaring en ook geen schuld. En tegelijkertijd leer ik wel een les. Namelijk dat ik thuis ben - thuis als in geliefd, gekend en veilig - en dat ik gewoon helemaal mezelf kan zijn. Het is goed, zonder voorwaarde, want er is liefde. 

PS: De tapas waren geweldig lekker, maar de kinderen konden ze niet waarderen. Binnen vijf minuten waren ze van tafel. Het leven als ouder is hard. Vier uur in de keuken staan en dan uiteindelijk zes ontevreden gezichtjes als beloning. Zes ontevreden gezichtjes en een blog.